Door de jaren heen zijn de teksten van Ivo door velen gezongen. Ook door Hans Beijer. Hans werd bekend door zijn rol als boef B 100 in de tv-programma's van Bassie en Adriaan, maar hij speelde ook in de kindermusical Wie heet er nou Bons? van de Jeugdkomedie Amsterdam (in 1996).. Muziek: Joop Stokkermans, tekst: IdW. Hans Beijer werd geboren in 1948 en is ons in 2026 ontvallen. Vriendelijke, plooibare man, prima acteur. 

De Afdeling Ontmoediging van PostNL doet het voortreffelijk. In 2025 is de hoeveelheid brieven en kaarten met 8 procent afgenomen. De Afdeling kan nog niet helemaal op haar lauweren rusten, want het streefgetal is NUL: 0 kaarten en 0 brieven. De Afdeling Ontmoediging hanteert het wapen van de Ondoorzichtigheid. Het frankeerbeleid b.v. is niet meer te bevatten. Omdat klanten niet meer weten hoeveel postzegels ze moeten plakken, doen ze maar wat. Door onbegrip en zenuwen (en de onmogelijkheid de juiste postzegels te kopen) wordt veel post overgefrankeerd. Ik ben voorbeelden aan het sparen. Zie het plaatje: de onderste brief woog 18 gram. Daar zou       € 1,40 op moeten, maar er zit € 2,80 op. De bovenste brief woog 170 gram. Daar zou € 4,35 op moeten, maar er zit € 7,00 op. Dat is € 2,65 teveel. Het komt nooit meer goed! Maar het wordt wel vervolgd. 

Terwijl overal in Nederland de postbestellers hun fiets moeten inleveren, besloot PostNL (wat is het toch een raar bedrijf!) om de wielersport te gaan sponsoren. De Picnic/PostNL-ploeg deed mee aan de Tour de France met voorspelbare PostNL-resultaten: kopman Warren Barguil eindigde als 87^ste. Zeker: er was het gerucht dat de PostNL-coureurs in ieder Frans dorp moesten stoppen om brievenbussen te legen en post te bezorgen, maar ik ben er niet in geslaagd om zulks geverifieerd te krijgen. Intussen blijft het bijzonder om te zien hoe een bedrijf dat aldoor zanikt over financiële tekorten en aldoor bedelt om geldelijke staatssteun EN overal rijwielen vervangt door scootertjes, doodgemoedereerd een eigen fietsploeg optuigt. Du sel dans la blessure. Wordt vervolgd.

Als ik af en toe nog eens post krijg, is de envelop een kakofonie van kleuren, waarden en formaten. Zie de frankering op het plaatje. Een vriend stuurde mij een boek van pakweg 200 gram in een brievenbuspakje. Officieel moeten daar postzegels op ter waarde van € 4,35, maar voor zo’n bedrag moet je een code kopen, want € 4,35 is met postzegels niet bij mekaar te componeren. Mijn vriend/de verstuurder besloot het zekere voor het onzekere te nemen. Hij plakte 5 postzegels van € 1,40. Totaal: € 7,--. Dat is € 2,65 TEVEEL. De consument als slachtoffer en melkkoe, murw gebeukt en gedesoriënteerd geraakt door PostNL. Wordt vervolgd, sodeju. 

Op niet één van mijn vele vragen kreeg ik op het postkantoor van PostNL een bevredigend antwoord. ‘U kunt het beste even op onze website kijken,’ sprak een medewerker, hopend dat ik zijn kantoor snel zou verlaten. Thuis heb ik die PostNL-site weer eens opgeroepen, maar, helaas, personeel en site bleken allebei precies even duister en ontoereikend. Het is ook niet meer te volgen: decemberzegels, zegels met een guldenaanduiding, zegels met een waarde in euro’s, binnenland, buitenland, rouwpost grijze zegels (oude prijs), rouwpost blauwe zegels (nieuwe prijs), bijplakzegels, codes, prio-zegels en ga zo maar door. Ik tref de laatste tijd voortdurend mensen die zeggen: ‘Ivo, ik heb nog wat postzegels, wil jij die hebben, want zelf gebruik ik ze niet meer. Ik begrijp er geen bal meer van.' Wordt vervolgd.